VakantieVerdriet

Dromen van vakantie, al maanden, verlangen naar... ... rust, ... gezinsmomenten, ... tijd voor plezier en ontspanning, ... zonne-energie, ... vrijheid, ... speelsheid, ... creativiteit, ... verbinding, ... me-time, ... inspiratie, ... de natuur.   De illusie dat dit alles vandaag zou starten.   In de plaats kreeg ik: - een drukke werkdag met weinig... Lees verder →

Als mama-angst vraagt om papa-moed.

"Mama, mag ik bij mijn vriend gaan slapen?" "Mama, mag hij blijven slapen?"   "Neen", in allerlei toonaarden is het gekende antwoord dat ik al jaren geef. Ingegeven door... angst.   Angst voor de vermoeidheid. Angst voor de verminderde tempering van heftige emoties door de vermoeidheid. Angst voor de slaande ruzies na de verminderde tempering... Lees verder →

Fietsen zonder ballast.

We fietsen samen over het smalle pad. Mijn zoon rechts, ik links. Gezellig keuvelend investeren we in verbondenheid. Een exclusief momentje tussen hem en mij... Er komt een tegenligger. Ik vertraag een beetje zodat mijn voorwiel naast het achterwiel van mijn zoons fiets terecht komt. Zo kan ik wat dichter bij hem rijden en hoef... Lees verder →

Vieren en rouwen om ongevraagd bezoek.

Ze zijn er weer. Terug van weggeweest. Als ongevraagd en uiterst onaangenaam bezoek.   De school is terug, vriendjes zijn terug, prikkels zijn terug, de kindjes zijn moe, een beetje ziek ook, het is warm en uitputtend, papa is ook weer aan de slag, de zon gaat laat slapen en is vroeg op, ...  ... Lees verder →

De schijnbewegingen van een mamabrein.

Mijn kindjes gaan 3 halve dagen naar school. De rest is nog steeds de thuis school.Hoe dichter de vakantie nadert of hoe langer ze terug naar school gaan - het is maar hoe je 't bekijkt - hoe lastiger het schoolwerk wordt. Hoe meer strijd ook.Dat ik tussendoor werk, online vergader en telefoontjes doe, helpt... Lees verder →

Met mijn verdriet op de fiets.

Ik ga mijn jongste afhalen van school.Ik sta te wachten vol ongeduld en liefde tot het moment dat zijn hoofdje om de hoek verschijnt.Hij dropt zijn boekentas naast me, knuffelt me en gaat onmiddellijk achter zijn vriendjes aan. In het passeren vraagt hij of hij mag meerijden in de nieuwe auto van de buurjongen.Euh... Hallo?!... Lees verder →

Smullen… ❤️

Een uur samen badderen, babbelen, elkaars haren wassen, "ik zie ik zie wat jij niet ziet" spelen, praten over borsten en piemels (🙈), lachen, spatteren,... Dat is onze manier om het weekend te starten en mijn manier om zijn verbindingskopje te vullen na een week van veel 'afwezigheid'."Royaal zijn in je aanbod om de hechtingshonger... Lees verder →

Diepe wortels voor een stevige boom.

In navolging van mijn post van gisteren, bleek er bij bedtijd nog wat residu in zijn kleine lijfje te zitten. Hij bleef wat dralen en zei: "Ik denk dat je mij geen leuk kindje vindt".Wat een geschenk dat mijn zoontje ervoor kan kiezen die diepe angst met mij te delen. En wat een geschenk dat... Lees verder →

Oefenen ‘on the spot’ ❤️

Hij verveelde zich en vroeg me of ik een boekje wou lezen. Ik zat midden in de workshop van Arnina Kashtan in Hamburg op het global online nvc festival. Een workshop over angst, woede, schuld en schaamte. En dat is precies waar ik wou zijn, dus ik zei "neen" tegen mijn zoon en legde hem... Lees verder →

Mogelijk gemaakt door WordPress.com.

Omhoog ↑

Maak je eigen website aan bij WordPress.com
Aan de slag