Daar komt huilen van…

Op het eind van de avond: Trampoline?!? Ze dansen en rollen. Wervelen en dollen. Ik denk: "Voor het slapengaan, doen we rustig aan." Ik negeer het stemmetje in mijn hoofd. En laat begaan. 😜 Ze klauwen en knallen. Ze jagen en vallen. Ik denk: "Het is te wild. Daar komt huilen van." Ik negeer ook... Lees verder →

Advertenties

Een emmertje ontlading.

Deze namiddag ging mijn oudste zoon spelen bij een vriend. Toen hij thuiskwam ging hij bij het minste door het lint, daagde zijn klein broertje uit en slingerde beschuldigingen of verwijten in het rond. Voor de kletskoek - zoals mijn zoon de verandering in ons gezin noemt, nadat mama ging experimenteren met verbindende communicatie, onvoorwaardelijk... Lees verder →

Onze weg

Hoe heerlijk, die niet meer zo kleine hand van jou, in de mijne, als je me nodig hebt. Hoe heerlijk, dat niet meer zo kleine lijf van jou, tegen het mijne, als je me nodig hebt. Hoe heerlijk, dat niet meer zo jonge stemmetje, in mijn oor, als je me nodig hebt. Toen je een... Lees verder →

Mama-Rewind

Omdat het niet altijd over de ochtenden moet zijn... Een blogje over de avond.... Ik ben alleen thuis. Met twee. Ze hebben allebei verbinding nodig. Het is bijna bedtijd. Nog 10 minuten... Ze willen allebei wat anders doen. Uiteraard. 😂 We denken samen na over een oplossing. Die wordt: 5 minuten een steen gaan zoeken... Lees verder →

Zoveel te ontdekken… Zoveel dat ik niet zag.

Zoveel te ontdekken. Maar ... Zoveel dat ik niet zag. Ik heb het leren zien. Ik kreeg oog voor talent. En ontdekte: Dat mijn zoon geen baasspeler is, maar een meetrekker. Dat hij niet overgevoelig is, maar een sfeervoeler. Dat hij geen hyperkineet is, maar een bewuste beweger. Dat hij geen meeloper is, maar een... Lees verder →

Spijt-tijd.

Vorige week kwam mijn oudste, volledig over zijn toeren thuis. Hij had ruzie gemaakt met de buurjongen. Ik zag direct voor me hoe de vork in de steel zat. Voor hij ging spelen, merkte ik al "dat zijn vulkaan behoorlijk goed gevuld was". Ik vroeg hem nog: "Ben je zeker dat je echt doet wat... Lees verder →

Verjaardagsmagie

Ik ben blij dat ik vandaag, voor mijn verjaardag, een cadeaubon kreeg om naar de schoonheidsspecialiste te gaan. Ze doet ook massages en zo. Ideaal om te bekomen van mijn eigen dag... Om kort te gaan: het was niet echt wat ik ervan had verwacht. 😢 Maar ik kreeg ook een heel mooi cadeau. Ik... Lees verder →

Lastige ochtend.

Wakker gemaakt worden. Lastig. Proberen vriendelijk zijn en je beheersen omdat je weet dat mama liefde nodig heeft, maar eigenlijk boos zijn omdat ze je wakker maakt. Lastig. Spijt om een ruzie van gisteren en wat mama er nu nog over te vertellen heeft (ze kan het niet laten hé). Lastig. Irritatie om de 'onwetendheid'... Lees verder →

Wie heeft er last van een ochtendhumeur?!

"Wat heeft hij toch weer last van zijn ochtendhumeur", denk ik terwijl hij onverdraagzaam reageert op zijn kleine broer, die vanaf 's morgens samen aan de slag wil. Het kleintje krijgt de volle, humeurige laag. En ik betrap me op de gedachte dat hij er toch weer veel last van schijnt te hebben. De gedachte... Lees verder →

Mogelijk gemaakt door WordPress.com.

Omhoog ↑

Maak je eigen website aan bij WordPress.com
Aan de slag